Antwort schreiben 
 
Themabewertung:
  • 0 Bewertungen - 0 im Durchschnitt
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Simkhe Don: Ikh (yi)
ZaunköniG Offline
Matre du Sonnet
****

Beiträge: 4.599
Registriert seit: Jan 2007
Beitrag #1
Polen Simkhe Don: Ikh (yi)
Simkhe Don
1904 - 1942 Polen


איך

איך בין דער אורח אױף אײערע בעלער, ֿפַארשיּכורטע ֿפון גלַאנץ,
װָאס זיצט זיך שטום אין װינקל און װַאכט אױף אײך װ'ַא װעכטער –
איך בין ס'געשּפענסט דָאס שטומע, װָאס דרײט זיך מיט אין טַאנץ,
און ענטֿפערט װי ַאן ָאּפקלַאנג אױף אײער ברומנדיק געלעכטער...

איך בין די טרער אין טױ, װָאס דופטעט ֿפון די בלומען,
װָאס זעט די רױזן װעלקן, ֿפַארטריקנטע און דַאר...
איך װײס – איר װעט מיך נישט ֿפַארבעטן, דָאך װעל איך אײביק קומען
און שטערן אײערע שמחות און זײען שטום מײן צער.

כ'װעל שּפרײטן מײן געמיט צװישן אײך אין טונקל,
און ּתמיד װי ַא שָאטן בַאגלײטן אײך אין װעג.
אײביק, אײביק כ'װעל זיצן שטום אין װינקל,
איך – דער ָאּפקלַאנג ֿפון אײערע װַאכעדיקע טעג...




Ikh

Ikh bin der oyrekh oyf ayere beler, farshikerte fun glants,
vos zitst zikh shtum in vinkl un vakht oyf aykh v'a vekhter –
Ikh bin s'geshpenst dos shtume, vos dreyt zikh mit in tants,
un entfert vi an opklang oyf ayer brumendik gelekhter...

Ikh bin di trer in toy, vos duftet fun di blumen,
vos zet di royzn velkn, fartriknte un dar...
ikh veys – ir vet mikh nisht farbetn, dokh vel ikh eybik kumen
un shtern ayere simkhes un zeyen shtum mayn tsar.

Kh'vel shpreytn mayn gemit tsvishn aykh in tunkl,
un tomed vi a shotn baglaytn aykh in veg.
Eybik, eybik kh'vel zitsn shtum in vinkl,
Ikh – der opklang fun ayere vakhedike teg...



Ich

Ich bin der arme Gast beim Ball und trunken von dem Glanz;
still in der Ecke, schaue ich euch zu, so wie ein Wächter -
Wie ein Gespenst, ganz stumm, dreh ich mich sacht in euren Tanz,
Bleib fern wie'n Echo auf dies ausgelassene Gelächter...

Ich bin im Tau die Träne und bin die Essenz der Blumen,
die Rosen welken sieht, vertrocknen, sterben auf die Dauer...
Ihr habt mich nicht gebeten, doch ich werde wiederkommen.
Der Stern, der für euch schimmert; er scheint euch aus meiner Trauer.

Ich breite mein Gemüt dann zwischen euch ins Dunkel
und ich begleite euch, wie es ein Schatten nur vermag.
Und ewig, ewig will ich schweigend sitzen in dem Winkel,
Ich - der Nachhall eurem noch bewusst erlebten Tag.



.

Der Anspruch ihn auszudrücken, schärft auch den Eindruck.
11.12.2017 01:29
Webseite des Benutzers besuchen Alle Beiträge dieses Benutzers finden Diese Nachricht in einer Antwort zitieren
Antwort schreiben 




Benutzer, die gerade dieses Thema anschauen: 1 Gast/Gäste